Dystymia i pomoc jaką może dać psycholog

Przewlekłe i chroniczne zaburzenie afektywne jakim jest dystymia, nie leczone może poważnie utrudniać funkcjonowanie chorego. Uważa się że około 3% populacji może cierpieć na zaburzenia depresyjne przyjmujące postać dystymii i u pewnej częsści osób, zaburzenie to nigdy nie zostaje zdiagnozowane. Objawy dystymii nie są bowiem tak widoczne, jak innych zaburzeń nerwicowych czy afektywnych. Dystymia pozwala choremu prowadzić względnie normalne życie, nie jest ono jedynie tak pełne i szczęśliwe jak życie osoby zdrowej, a osoba dystymiczna nie realizuje w życiu swojego potencjału, przez stale odczuwane przygnębienie, poczucie niskiej wartości, większe zmęczenie i trudności z koncentracją i utrzymywaniem uwagi.

Przy utrzymującym się więc obniżeniu własnej wartości, stałym obniżeniu nastroju, ogólnej apatii i przemęczeniu warto spotkać się z psychologiem. Psycholog jest w stanie stwierdzić czy występujące objawy mają podłoże w aktualnej sytuacji, czy też są efektem wystąpienia jednostki chorobowej. W obu przypadkach, psycholog może zaproponować właściwe leczenie i pomoc. Może też skierować osobę chorą na konsultację psychiatryczną, która będzie w stanie potwierdzić diagnozę. W przypadku dystymii poza psychoterapią stosuje się też środki farmakologiczne, jeśli zaś zaburzenia nastroju mają charakter przejściowy może się okazać, że już krótka konsultacja psychologiczna lub krótkoterminowa psychoterapia będzie w stanie pomóc.

Z uwagi na trudne rozpoznanie dystymii nie warto bagatelizować objawów. Duże znaczenie w rozpoznaniu dystymii ma rodzina i osoby bliskie, oni to bowiem najczęściej orientują się że z problemy osoby chorej mogą wynikać z choroby.